Paralel ajanlar bir grup sohbet değil, bir bağımlılık grafiğine ihtiyaç duyar

Bir soruna daha fazla ajan yerleştirmek çalışmayı otomatik olarak hızlandırmaz. Bazen sadece daha fazla güncellemeyi uzlaştırmak yaratır.

Bence daha iyi model bir grafiktir. Son durumla başla, sonra buna bağlanan kararları, bilinmeyenleri ve iş parçalarını tanımla. Bazı düğümler birbirine bağlıdır. Diğerleri bağlı değildir. Bağımsız iş paralel olarak ilerleyebilir. Bağımlı bir düğüm, gerçekten ihtiyaç duyduğu girdiler hazır olduğunda başlamalıdır.

Sıradan proje planlaması zaten bu şekilde çalışır. Ajanlarla değişen şey, çalışma sırasında yeni düğümler keşfedebilmeleridir. Grafik sadece bir plan değildir. Neyi bildiğimizin, neyin bağlantısız kaldığının ve başka bir işçinin gerçekten yardım edeceği yerin canlı bir temsilidir.

Paralellik, kritik yolu kısalttığında kullanışlıdır. Sadece daha fazla koordinasyon yaratıyorsa, bu tiyatrodur.