Yönlendirme, bir ürün kararıdır

Bir isteğin hangi model tarafından işlendiği çoğunlukla bir optimizasyon olarak çerçevelendirilir: maliyet, gecikme, bir kıyaslama üzerindeki puan. Bu sayılar önemlidir. Kararın daha küçük yarısıdırlar.

Bir yönlendirme politikası aynı zamanda bir türü seçmektir. Açık uçlu üretim, sabit bir küme üzerinde dar bir karar, ya da iş akışını zaten bilen yazılım. Bu ne "yeterince iyi" anlamına geldiğini, hangi hataların kabul edilebilir olduğunu, işin nerede çalışabileceğini ve sistemi kullanan kişinin bir geçişin gerçekleştiğini söyleyip söyleyemeyeceğini belirtir. Bu seçimleri gizleyen yönlendirme daha yumuşak bir kaçırmayı üretir.

Bir isteğin hangi yolu izlediğini söyleyemediğim takdirde, cevaptan kimin sorumlu olduğunu söyleyemem. Bu ürüne, açık olarak, cevabın yanına aittir. Yerleşim yolun bir parçasıdır. Kişinin kontrol ettiği bir makineden kontrol etmediği bir makineye yapılan geçiş, iki model adı arasındaki bir geçişten daha büyük bir değişikliktir ve aynı görünürlüğü hak eder.

Risk, o kadar görünür bir politika olabilir ki kesintiye neden olur, her önemsiz istekte bir doğrulama gerekir. Görünürlük tıkla aynı şey değildir. Kayıt cevabın yanında yer alabilir.