Bir ajanın bir persona'sı değil, bir işi vardır

Bir sisteme bir rol, birkaç araç ve konuşma tarzı ver, bir demo olur. Ona bir iş ver ve onu gerçek işe uyarlama şansın olur.

Bir işin girdileri, tamamlanma tanımı, adım sınırı, kısıtlı bir eylem kümesi ve sonuçtan sorumlu bir kişi vardır. Persona, sistemin nasıl konuştuğudur. İş, tamamlamasına izin verilen şeydir. Bunları sık sık değiştirilmiş görmekteyim. Persona, duyabileceğin kısım olduğu için ilgi çeker. İş, sistemin işe dokunmasına izin verip vermemeyi belirleyen kısımdır.

Ajanlar, benim önem verdiğim durumlarda hayal kırıklığı yaratırlar, çünkü kimse tamamlanmanın ne olduğuna karar vermemiş veya tamamlama yanlış olduğunda kim cevap vereceğine karar vermemiş. Karakter, eklemesi kolay olan kısımdır. Sorumluluk, sistemi kullanılabilir hale getiren kısımdır. İş tekrarlandığında, yazılım gibi görünmeye başlamalıdır: bir iş akışı, birkaç dar karar ve hala açık olan dallar üzerinde bir kişi.

Bu görüşün riski, sistemin gerçekten yeni olan duruma dokunamaması için o kadar sıkı bir şekilde belirtilen bir iştir. Bu durum hala bir kişi veya keşif yapmasına izin verilen bir model ister. İş, rutinin etrafındaki sınırdır. Her görevin rutin olduğuna dair bir iddia değildir.